Webmaster, 24 april 2009
Nederland , Zaandam

Laatste reisverslag - 24 april

Hallo!

We zijn alweer thuis, gelukkig verwelkomd door een mooi zonnetje! Wel een beetje last van jetlag maar met een glimlach, weemoedend, terugkijkend op de afgelopen weken...
Dus, als na-pret, nog even de laatste week beschrijven:

Mount Bromo - 12 april

Met een local busje (volgestampt) zijn we in anderhalf uur de heuvels bij Probolingo in gereden om naar hotel 'café Lava' bij de vulkanen te gaan. Het regende hard en we hadden meelij met de twee schooljongens die bovenop de bus zaten omdat ze er niet meer in pasten. Drijfnat stapten zij onderweg 'af' bij hun huis. Ahhhh, zielig.
Boven aangekomen was het inmiddels weer droog en rees ineens de vallei met de vulkanen voor onze ogen. Compleet anders dan we ooit gezien hadden; wat een prachtig, maar doods gezicht en het was er 'doodstil. Bij de Bromo stond een Tempelcomplex; heel apart. Marco is met Theo en Karin het dal in gelopen. Na anderhalf uur waren T&K weer terug, maar Marco wilde verder doorlopen (natuurlijk, het zou cootje niet zijn als hij dat niet deed, haha), tot die tempel. Theo heeft voor de zekerheid wel zijn mobiele nummer aan hem gegeven, je weet maar nooit... Al teruglopend hebben ze steeds achterom het dal in gekeken maar, mede door voorbij drijvende wolken die alle zicht 'steeds voor een paar minuten ontnam, zagen ze hem niet meer. Wel spannend maar we maakten ons geen zorgen, hij red zich altijd wel. En ja hoor, een uurtje later kwam hij enthousiast, met twee locals die bloemen bij de vulkaan verkochten, weer naar boven lopen. Door de immense stilte kon je hen al van ver aan horen komen. We waren achteraf blij dat we alle moeite hebben gedaan om met de treinreis en local bus vanaf Yogja er heen te reizen, want als we het als excursie geboekt hadden, waren we 's avonds pas aangekomen wanneer het donker was en hadden we niets meer gezien.

Zonsopgang Mount Bromo - 13 april

De volgende ochtend gingen we namelijk om 4 uur al, met een jeep, naar boven om de zonsopgang over Mount Bromo te kunnen zien. Overal kwamen jeeps vandaan, met locale en buitenlandse toeristen die dit spectakel mee wilde maken. Iedereen dik ingepakt, want het is daar best koud, vooral 's nachts. Het leek overdreven, maar het is bijna een uur rijden om, op een andere vulkaan, bij het uitzichtpunt te komen! Om 5 uur begon het licht te worden en kwam de zon langzaam op. Helaas hebben we de gele kogel niet helemaal gezien omdat het aardig bewolkt was, maar het was een leuke ervaring. Rond 6 uur stapten we weer in de jeep, om naar de voet van de Bromo te rijden. Vanaf daar moest je nog een uur omhoog lopen (inclusief de laatste trap met 300 treden) om deze vulkaan op te komen. Maar er stonden veel paardjes beneden, die je voor zo'n 3 euro, mocht gebruiken om tot de trap te komen. Daar hoefde ik natuurlijk niet lang over na te denken; ik ben lekker te paard gegaan ening. Marco volgde mij hierin al snel. We waren de eersten die boven waren en keken recht de, continu rokende, vulkaan in. Heel fantastich gezicht! Natuurlijk ook een paar bosjes bloemen gekocht die ze daar proberen te slijten, want die moest je dan in de vulkaan gooien, als een soort offer. Rond half 8 zijn we weer naar beneden gelopen, want het werd steeds drukker op de vulkaan, en met de jeep zijn we weer naar het hotel gebracht. Al met al een bijzondere ervaring deze tocht. Het was een heel gedoe om hier te komen, maar het was zeker de moeite waard.

Om half 10 zijn we weer in het local busje gestapt naar Probolingo. Vanaf daar zouden onze wegen zich scheiden, want Theo en Karin bleven nog even op Java om nog een vulkaantocht te maken en wij gingen door naar Bali; met een airco-bus zouden we in ongeveer 6 uur naar Denpasar, op Bali gebracht worden. Helaas bleek hier hoe onbetrouwbaar de toeristenbureautjes in Probolingo zijn (tja, stond ook wel in de Lonely Planet), want mister German, die aardige meneer van het toeristenbureautje, had deze reis 'een ietsje' te positief voorgespiegeld...
Niet in 6 uur (7 uur met de pont meegerekend) met een airco bus tot onze eindbestemming, maar: na twee uur moesten we uit de aircobus stappen, overstappen in een local bus, die er vervolgens nog 4 uur(!) over deed om bij de pont te komen. Wel konden we in deze bus tot Denpasar blijven zitten (fijn...), maar eenmaal op Bali bleek het nog een tocht van 3 1/2 uur te zijn. We kwamen dus pas om 23.00 uur aan in Denpasar (ipv 19.00 uur), zucht, de oplichter...

Maargoed, we waren op onze eindbestemming en hebben ons naar een hotel in Seminyak laten brengen. Een luxe hotel, maar niet onze smaak; het was er erg druk want het hotel ligt in het centrum van Seminyak. Daarom hebben we ons de volgende ochtend door een aardige taxichauffeur rond laten rijden langs een aantal andere hotels, aan het strand. De meesten waren erg duur (vanaf zo'n 300 euro per nacht, meestal nog duurder) omdat ze aan het strand lagen. Maar gelukkig vonden we een mooi resort, dat ook aan het strand lag en (maar) 100 euro per nacht kostte. We voelden ons er meteen thuis, dus gewoon maar gedaan! We hebben ons lekker geïnstalleerd en dagenlang genoten van het lekkere eten, het zwembad mét poolbar (cocktailtjes!), de zee, met hele hoge golven, waar we ook (probeerden) te surfen (lees: diverse malen door de golven rondgeslingerd en tegen de bodem aan gesmeten). We hebben twee dagen een scootertje gehuurd en lekker rondgescheurd. Marco heeft gebungeejumpt (3x, waarvan de laatste keer met een fiets!) en ik heb langs het strand gegaloppeerd met een -wel héél fit- paardje (spierpijn!). Ook zijn we met Marco's ouders uit eten geweest, waarbij ik het sleuteltje van onze scooter verloor, waardoor we ze de volgende dag nog een keer bezocht hebben want het sleuteltje was gelukkig bij het restaurant terug gevonden! Helaas ben ik ook mijn mobiele telefoon verloren, die niet teruggevonden is... Dus: probeer me niet te bellen want dit heeft even geen zin.
De laatste dag hebben we weer een auto met chauffeur gehuurd en zijn we naar Ubud geweest. Eerst langs Barong, waar we de traditionele Barong dansvoorstelling bijgewoond hebben. Mooier dan het Batakdansen! In Ubud zijn we naar het apenbos geweest, waar de aapjes gewoon op je klimmen(uiteraard om die banaantjes die je meeneemt van je los te krijgen)! Erg leuk en lachwekkend! Zeker toen Marco zijn blikje cola even neerzette om iets te filmen. Toen hij omkeek zat een aapje het bilkje gewoon leeg te drinken, haha.
Na het apenbos hebben nog even vreselijk geshopt in Ubud. Mijn hemel, wat hebben we een hoop gekocht! We zijn met een extra doos en twee tassen aan souveniers thuisgekomen gisteren. Wel leuk, want we hebben onze grote vensterbank omgetoverd tot Azië-tentoonstelling. Erg leuk!

Zo, nu gaan we de stad in. Eerst een nieuwe mobiel regelen bij de KPN én een nieuwe huistelefoon kopen, want die is ook stuk, en daarna lekker van de zon genieten op een terras. Alweer nagenieten...

Dááááág!

xxx M&M

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl